Neyi tüketmedik ki?
Neyi kirletmedik ki?
Son yıllarda her şeyi mahvettik; kirli adımlarımızla, nefsimiz ve nefesimizle.
Dünya korktu.
İyi niyetler saklandı.
Vicdanlar mı? Ara ki bulasın.
Hele ki merhamet,
belki masallarda o da tam anlamıyla yok.
Ve ahlak?
Her yerde anılıyor artık.
En yüksekte, göğsünü kabarta kabarta.
Her yanda, her şeyde.
Ama iyi anlamda değil; olumsuz anlamda.

Dürüst insan?
Dürüst katkısız gıda?
Gerçekten dürüst olanlar ne kaldı?
Onunla işbirliği yapanların devri şimdi.
Kazanmaya başlayınca, insani her şeyi unuttu.
Evet, kazanmaya başlayınca.
Ahlaksızlık birden masum göründü.
Hem manipüle etmekte kolay millet;
“Ne olacak yaw, et yerine sakatat olsun şu ürünün içinde.”
“Bu çikolatada bu olmasa da olur; boya koyarız, yazarız etikete pamuk, basarız ucuz maddeyi kumaşa. Ne olacak ki?”
Tek biz mi öyle yapıyoruz sanki?
Tarihi geçmiş tavuk yediyse ne olmuş ki?
Belki ondan önce başka şey yedi, dokundu…
Bitmiyor bu bahane ve karşıt manipülasyonlar.
Bitmiyor.

Bu devirde daha neler göreceğiz?
Diye sakın sormayın, sakın aklınızdan bile geçirmeyin.
Daha durun, daha bozulmayan şeyler de var…
Onlar da bozulur bir ara; bekleyin ve görün.
Öyle bir devir ki, her şeyin suçlusu bir başkası.
Her şeyin suçlusu o, bu, şu…
Ama yapan değil.
Gerçek bir şey kaldı mı? Bilmem!
Arayalım, bulalım…
Ve görünmeyen yere koyalım.
Her daim bir umut vardır